Skip to main content

White winter hymnal...

Buraya bizden once tasinan arkadaslarimiz gecen kasim ayinda baslayan ve gitmek bilmeyen kardan bahsetmislerdi.  Bu yil da kasimdan itibaren karin yagmasini bekledim ama havalar hep cok guzel gitti. 

Burada havalar gunluk guneslik iken, Turkiye'den yuzlerce kar fotografi gorduk facebookta, gazetelerde. Karla ilgili bir cok sey hatirlatti bunlar bana.

Hayatimin hemen hemen her kisinda hem Yenisehir'de hem Ankara'da kar gordum, hem de az buz da degil. 
Cocuklugumda kar yagdiginda evlerin yakinlarinda fazla dolasmazdik , kafamiza catilardan sarkan uzun, ucu sivri buz sacagi dusmesin diye. 
Oyle bir tane falan degil tum lojmana yetecek kadar onlarca kardan adam yapardik, boyumuzdan buyuk kardan adamlarla fotograflar cekerdik. Kucuk buyuk demeden lojmandaki herkesin katildigi kar topu savaslarimiz olurdu. Butun bunlarin ardindan hala bir suru kar kalirdi etrafta.


Kar aktivitelerinin en masumu belki de karda melek yapmak olsa da, yolda yururken hic tanimadigin birinden belki bir cocuktan gelen kar topu da masum gelirdi, kizmak isterdik ama onun yerine kar topu atarak karsilik verirdik, gerginlik olmazdi. 
Bembeyaz el degmemis kara ilk ayak basan kisi olmak da cok keyifliydi.

Pencere onunde birikmis karlarin ustunde kuslarin minik ayak izlerini gorunce hem sirin bulur hem de uzulurduk soguk havaya bakarak. Ekmek kirintilari koyardik hemen ac kalmasinlar diye. 
Arkadaslarimizla topluca cam agaclarinin altindan gecerken mutlaka birisi dallarin birini cekerdi, butun karlar ustumuze duserdi.
Eskiden atkilarimiz boynumuza beş kere dolanacak kadar uzun olurdu, berelerimiz, eldivenlerimiz sıkı sıkı giyinirdik ama eve yine sırılsıklam donmeyi basarirdik. 


Universite zamanlari yurdun penceresinden ilk kar yagisini gozlemledigimizde mutlu olurduk, cunku bu eglence demekti. Ogrenci evlerinin onundeki tepecikten kayardik. Hem bu tepecikte hem de duz yolda basima az kaza gelmedi dogrusu :) 
Ankara'nin merkezinde kardan eser yokken, Beytepe'ye egoyla cikamazdik bazen, bazilari da kampuste mahsur kalirdi. Ankara'nin ilk kar temizleme araclari da bizim okul icin getirtilmisti zamaninda belediye tarafindan, o yuzden pek kar tatili goremedik Hacettepe'de :)  
Kar yagdigi zamanlar medikonun onunde sira olurdu, kimi yurtlarin onunden kayarken sakatlik gecirenler, kimi yolda kayip dusenlerden olusan bir kalabalik. Ambulans hemen gidemezdi merkez kampuse, cunku ardi arkasi kesilmezdi gelenlerin, dolmus misali calisirdi ama bunlarin hic biri ogrencilerin posetlerle bireysel ya da topluca yurtlarin onunden kaymasina engel olmazdi :)  Bagiris cagirislarla, kahkahalarla isinirdi hava, kimse odasina donmek istemezdi.

Bolumlere gitmek icin de onumuzde cetin bir yol olurdu, karlara bata cika, dusmeyelim diye birbirimize ya da yolun kenarlarinda buldugumuz her sabit nesneye tutuna tutuna giderdik. 
Sogukta usumemek icin enerjiye ihtiyacimiz olurdu, ekmek arasi patates alirdik Istatistik'in onundeki bufeden, ekmek arasi ekmek gibi bir sey olsa da severek yerdik bu karbonhidrat bombasini :) Ustune de sicacik bir cay ictik mi... 

Butun bunlara duydugum ozlemle kari bekledim. Kasim bitti yagmadi, kesin karlar altindadir diye Isvec'e gittik yagmadi, yeni yila girerken kar yok, karla ilgili aksesuarlarimiz tamam, salonun penceresindeki kar desenlerimiz tamam, kislik kiyafetlerimiz hazir, ocak bitmek uzere hala kar yok. 
Gectigimiz haftasonu Turkiye'deki kardan dolayi ucuslar iptal olup bizim icin sorun cikardigindan biraz küsmüştüm kara. 
Dun gece de camdaki kar desenlerini silmistim, nasil olsa yagmayacak artik diye, zira hava gunluk guneslikti. 






Bu sabah biraz erken kalkmistim, hava daha aydinlanmamisti bile. Salona girince duvarimizin biri boydan boya cam oldugundan havadaki beyaz tanecikleri gormem zor olmadi ama emin olamadigimdan balkona attim kendimi hemen. 
Dun karsi binanin catisindaki zeytin agacinin ustunu kapatmalarindan anlamaliydik aslinda. 
Evet kar yagiyor, sanirim kendini baristirmak istiyor benimle. Ben de kabul ettim ozrunu hemen:)
Muhtemelen yarina bu kardan eser kalmayacagi icin hemen evin icinden bir kac fotograf cektim:  













Bugun grev oldugundan okula otobusle gelenler zaten gelemeyeceklerdi, biz de kendi aramizda konusunca evde kalmaya karar verdik bugun, gitmedik okula. 
Sicak cayimi alip kitap okuyacagim simdi pencerenin onunde. Bu sene bu beyaz manzarayla bir daha karsilasamayabilirim cunku, tadini cikarmaya bakacagim :)



Kar yagarken fonda bu sarkiyi dinlememek olmaz. Kendisi zaten cok guzel, coveri da cok tatli olmus, iki versiyona da bayildim.






Comments

  1. Gözünüz aydın annecim.Sonunda karla buluşabildiniz.Çektiğin fotoğraflar çok güzel.Bende böyle manzaralara bayılırım.Karın keyfini çıkarın canlarım...

    ReplyDelete
  2. Tesekkur ederiz, beklemedigimiz bir anda karla bulustuk annecim:) Disari cikmadim henuz, evden cektim fotograflari, ben disari cikana kadar da bitebilir hepsi ama sicacik evde kari izlemek su an daha cazip geliyor, hastaliktan yeni kurtulmusken ustelik :)

    ReplyDelete

Post a Comment